ملكوت اعلى و از آنجا تا لاهوت و آنچه در فهم من و تو نايد ، سنگين و تحمل آن فوق طاقت ، اگر نگويم ممتنع است ؛ و نه از آنچه بر بشريت گذشته است ، از مهجور بودن از حقايق مقام والاى « ثِقْل اكبر » و « ثِقْل كبير » كه از هر چيز اكبر است جز ثقل اكبر كه اكبر مطلق است ؛ و نه از آنچه گذشته است بر اين دو ثقل از دشمنان خدا و طاغوتيان بازيگر كه شمارش آن براى مثل منى ميسر نيست با قصور اطلاع و وقت محدود ؛ بلكه مناسب ديدم اشاره‌اى گذرا و بسيار كوتاه از آنچه بر اين دو ثقل گذشته است بنمايم . شايد جملهء « لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَىَّ الْحَوْضَ » اشاره باشد بر اينكه بعد از وجود مقدس رسول اللَّه - صلى اللَّه عليه و آله و سلم - هر چه بر يكى از اين دو گذشته است بر ديگرى گذشته است و مهجوريت هر يك مهجوريت ديگرى است ، تا آن گاه كه اين دو مهجور بر رسول خدا در « حوض » وارد شوند . و آيا اين « حوض » مقام اتصال كثرت به وحدت است و اضمحلال قطرات در دريا است ، يا چيز ديگر كه به عقل و عرفان بشر راهى ندارد . و بايد گفت آن ستمى كه از طاغوتيان بر اين دو وديعهء رسول اكرم - صلى اللَّه عليه و آله و سلم - گذشته ، بر امت مسلمان بلكه بر بشريت گذشته است كه قلم از آن عاجز است . و ذكر اين نكته لازم است كه حديث « ثقلين » متواتر